รถไฟฟ้า

ผมขึ้นรถไฟฟ้าสายสีเขียวตอนห้าทุ่มกว่า โป๊ะสุดท้ายก่อนประตูปิด เธอวิ่งขึ้นมาพร้อมกัน หอบแฮ่กๆ ผมเดินหลบด้านข้างให้เธอผ่าน เธอนั่งลงข้างๆ ผมโดยไม่สนใจว่ายังมีที่ว่างอีก

เธออายุน่าจะยี่สิบสอง ยี่สิบสาม ผมดำหนาตัดทรงยาวประบ่า ชุดทำงานสีกรมท่าเพิ่งเลิกงาน หอบแล้วก็ถอนหายใจยาวก่อนแย้มยิ้มหันมาบอกว่า จับรถทันพอดีเลยค่ะ

ผมยิ้มกลับ เห็นวิ่งมาเลยคิดว่าไม่ทัน

เธอหัวเราะเบาๆ วิ่งสวมส้นสูงสามนิ้ว ถือว่าสำเร็จค่ะ

เราคุยกันตลอดเส้นทาง เธอชื่อวิว ทำงานฝ่ายการตลาดในบริษัทอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ ลงสถานีเดียวกับผม เดินออกมาแล้วก็เอ่ยถามว่าแถวนี้มีร้านกินข้าวดีๆ ไหม เพราะยังไม่ได้กินมื้อเย็น

เรากินข้าวด้วยกันที่ร้านก๋วยเตี๋ยวในซอย คุยกันสนุกจนร้านจะปิด วิวเป็นคนพูดได้ทุกเรื่อง ตั้งแต่เรื่องงาน เรื่องหนัง เรื่องเพลง และเรื่องที่ผมไม่ได้คาดว่าจะได้คุยกับคนแปลกหน้าในคืนธรรมดาวันพุธ

ส่วนตัวเลยนะ เธอพูดพร้อมจิบชาเย็น เธอชอบดูหนังเอ็กไหม

ผมหยุดนิดหนึ่ง แล้วพยักหน้า ดูบ้าง

ฉันชอบดูเหมือนกัน เธอพูดเรียบๆ โดยเฉพาะแบบที่เล่าเรื่อง ไม่ใช่แค่ทำท่า เว็บที่ฉันชอบคือ ดูหนังเอ็ก ออนไลน์ มีให้เลือกเยอะดี

ผมไม่ได้ตอบอะไร แค่ยิ้ม เธอก็ยิ้มกลับ บรรยากาศระหว่างเราตอนนั้นมันชัดเจนว่ากำลังจะไปทางไหน

เธอพักอยู่คอนโดแถวนั้น ชั้นเจ็ด ห้องหันหน้าออกไปทางอ่างเก็บน้ำขนาดย่อม เธอเปิดประตูให้ผมเข้า แล้วก็หยิบไวน์ขาวออกมาจากตู้เย็น

ดูหนังด้วยกันไหม เธอถามพร้อมยิ้ม

เราดูหนังอยู่สักสิบห้านาที หลังจากนั้นก็ไม่มีใครสนใจหน้าจออีกแล้ว

วิวเป็นคนที่ทำให้ทุกอย่างรู้สึกเป็นธรรมชาติ เธอไม่แสดง ไม่เกร็ง ทุกการสัมผัสของเธอมันอบอุ่นและตั้งใจ แตกต่างจากหนังเอ็กที่เธอชอบดูตรงที่มันมีความจริงและไม่มีท่วงทำนองที่ถูกกำหนดไว้ล่วงหน้า

เราใช้เวลาด้วยกันจนเกือบสี่โมงเช้า ก่อนที่ผมจะลุกเดินกลับ เธอส่งผมถึงลิฟต์แล้วพูดว่า โชคดีที่วิ่งทันรถกันทั้งคู่

ผมหัวเราะ โชคดีมากที่สุดในรอบปี

วันรุ่งขึ้นเธอส่งข้อความมาบอกว่า เส้นทางรถไฟฟ้าสายนั้นเธอจะไม่มองมันเหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว