เย็ด

ผมไปทานข้าวที่ร้านอาหารขนาดเล็กในซอยอารีย์เป็นประจำทุกสัปดาห์ เมนูไม่เยอะ แต่อร่อยทุกจาน เชฟเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ออกมาเสิร์ฟด้วยตัวเองทุกครั้ง

เธอชื่อฟ้า อายุยี่สิบหก เรียนทำอาหารจากฝรั่งเศสมาสองปีก่อนกลับมาเปิดร้านเล็กๆ เองที่บ้าน ผมเป็นลูกค้าประจำมาสามเดือน เธอรู้ว่าผมชอบอะไรโดยไม่ต้องดูเมนู

วันหนึ่งร้านปิดตอนสี่ทุ่ม ผมนั่งอยู่โต๊ะสุดท้าย เธอเอาไวน์แดงมาสองแก้วแล้วนั่งลงข้างๆ ขอนั่งดื่มด้วยได้ไหม เหนื่อยมาก

ได้เลยครับ ผมก็ไม่รีบ

เราดื่มด้วยกัน คุยเรื่องอาหาร เรื่องการเที่ยวฝรั่งเศส เรื่องการทำร้านคนเดียว เธอเป็นคนที่พูดตรงและไม่กรองคำ บางทีก็บ่นว่าเหนื่อยเกินไปจนไม่มีชีวิตส่วนตัว

ไม่มีแฟนนานแล้วค่ะ เธอพูดพร้อมจิบไวน์ ทำร้านทุกวัน กลับบ้านดูหนังโป๊แล้วก็นอน เธอหัวเราะเบาๆ เวลาว่างก็ไปดู เย็ดxxx บนมือถือ

ผมไม่ได้แสร้งทำเป็นว่าไม่ได้ยิน ผมก็ดูเหมือนกันครับ

เธอหันมามองผมสักสองวิ แล้วยิ้ม ซื่อสัตย์ดี ชอบ

เราดื่มกันจนขวดหมด ฟ้าลุกขึ้นล็อกประตูร้าน ปิดไฟหน้าร้าน แล้วหันมาชวนให้ผมขึ้นไปชั้นสองซึ่งเป็นที่พักของเธอ

ห้องเธอเล็กแต่อบอุ่น มีกลิ่นเครื่องเทศจางๆ จากครัว เธอเปิดเพลงแจ้สเบาๆ แล้วนั่งลงบนเตียงข้างๆ ผม

ไม่ได้นอนกับใครมานานมากแล้วค่ะ เธอพูดเงียบๆ คืนนี้อยากมีคนอยู่ด้วย

ฟ้าทำให้ทุกอย่างรู้สึกพิเศษ เธอปรุงรสชาติของคืนนั้นได้เหมือนที่เธอปรุงอาหาร คือช้า ตั้งใจ และดีทุกขั้นตอน เธอรู้ว่าต้องทำอะไรเมื่อไหร่ ไม่ต้องรีบ ไม่ต้องถาม

เราอยู่ด้วยกันจนตีสาม ก่อนที่ผมจะลงมาชั้นล่าง เธอส่งผมถึงประตูร้านแล้วบอกว่า มาอีกนะ อาทิตย์หน้าจะทำเมนูใหม่

ผมรู้ว่าผมจะมาไม่ใช่เพราะเมนูใหม่

ผมไปห้องสมุดประชาชนทุกสัปดาห์ มักเจอเธออยู่เสมอ เธอชื่อแพร อายุยี่สิบแปด บรรณารักษ์ที่ชอบแนะนำหนังสือ เธอมักเดินมาถามว่าอ่านอะไรอยู่แล้วก็แนะนำอีกสามสี่เล่ม

เราคุ้นเคยกันแบบนี้อยู่สองเดือน จนวันหนึ่งเธอถามว่าว่างกินกาแฟด้วยกันหลังงานไหม

ร้านกาแฟข้างห้องสมุด เธอถอดแว่นออกวางบนโต๊ะ หน้าตาเปลี่ยนไปนิดหน่อย ดูสดใสขึ้น เราคุยกันสนุกมากในบรรยากาศต่างจากห้องสมุด

เธอเล่าว่าชอบหนังสือนิยายตะวันตก ชอบฟังเพลงคลาสสิก และชอบดูคลิปออนไลน์หลายประเภท

หลายประเภทคืออะไรบ้างครับ ผมถาม

เธอยิ้มข้างเดียว รวมถึง xvideos ด้วยค่ะ ดูเป็นประจำตอนค่ำ มันไม่แปลกอะไร

แน่นอนครับ ผมก็ดู

ดีที่เข้าใจ เธอผ่อนคลายลง บรรณารักษ์นอกห้องสมุดพูดตรงกว่าในห้องสมุดมาก

เราคุยกันจนร้านกาแฟปิด แล้วเธอก็ชวนไปที่บ้านเธอ บอกว่าอยากให้เห็นชั้นหนังสือที่บ้าน

ห้องเธอมีชั้นหนังสือสามชั้น เต็มไปหมด เธอแนะนำหนังสือบางเล่มให้ผมฟัง ผมหยิบขึ้นมาดูเป็นบางเล่ม แล้วก็วางลง

เราสองคนนั่งลงบนเก้าอี้หน้าชั้นหนังสือ เธอเอียงหัวมาวางไว้บนไหล่ผม เงียบๆ สักพัก

อยากมีคนอยู่ด้วยนานมากแล้วค่ะ เธอพูดเงียบๆ

ผมเอื้อมมือจับมือเธอ เธอกำมือผมกลับ

คืนนั้นแพรเป็นคนที่อ่อนโยนและตั้งใจ ทุกอย่างเธอทำช้าและดี เหมือนกับที่เธอดูแลหนังสือแต่ละเล่มด้วยความระมัดระวัง เราอยู่ด้วยกันจนเกือบตีสี่ ก่อนที่ผมจะกลับ เธอยืนส่งผมที่ประตูในชุดนอนและรอยยิ้มสบาย