AV ซับไทย

เมฆทำงานแปลซับไตเติ้ลให้คอนเทนต์ญี่ปุ่นมาห้าปี ไม่ได้จำกัดแค่ซีรีส์หรืออนิเมะ แต่รวมถึงคอนเทนต์ผู้ใหญ่ด้วย เธอพูดเรื่องนี้โดยไม่อาย บอกว่ามันคืองาน และงานก็สอนให้เธอรู้ภาษาญี่ปุ่นได้เร็วมาก

เราเจอกันในประชุมออนไลน์ที่ผมเป็นฝ่าย IT ช่วยตั้งค่าระบบให้บริษัทแปลที่เธอทำงานอยู่ เธออธิบายปัญหาชัดเจนมาก ผมชอบคนที่พูดตรงประเด็น

หลังประชุมเธอ PM มาขอบคุณ เราคุยกันเป็นส่วนตัวเรื่อยๆ จนถามว่าว่างกินข้าวไหม

ร้านอาหารญี่ปุ่นย่านทองหล่อ เธอมาถึงก่อน ผมเห็นเธอนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่โต๊ะ ตัดผมยาวทรงตรง แว่นกรอบสีดำ บุคลิกเรียบร้อยแต่พอคุยด้วยก็รู้ว่าเธอตลกและตรงมาก

แปลงาน AV ออนไลน์ มานานแค่ไหนครับ ผมถาม หลังจากที่เธอพูดถึงงานแปลของเธอ

ห้าปีค่ะ เธอตอบเรียบๆ ตอนแรกแปลซีรีส์ก่อน แล้วก็ขยายมาแบบอื่น รายได้ดีกว่า

เธอเล่าว่าการแปลงานประเภทนี้ทำให้เธอรู้จักภาษาและวัฒนธรรมญี่ปุ่นในแง่ที่หนังสือเรียนไม่มีสอน เธอพูดถึงมันราวกับเป็นงานวิชาการ ผมรับฟังอย่างจริงจัง

หลังกินข้าวเธอชวนไปที่บ้านเธอ บอกว่าอยากให้เห็นสตูดิโอแปลของเธอ

ห้องเธอมีจอสองใบพร้อมหูฟัง โน้ตบุ๊กกับคีย์บอร์ดเรียงเป็นระเบียบ

ดูงานของฉันมาห้าปีแล้ว เธอพูดเงียบๆ แต่ยังไม่เคยลองของจริงมานานมาก

เธอหันมาหาผม สบตาตรงๆ คืนนี้อยากลองค่ะ

เมฆพิสูจน์ว่าคนที่แปลงานแบบนั้นมานาน ย่อมเข้าใจดีว่าของจริงต่างจากหนังอย่างไร เธอไม่แสดง ทุกอย่างเป็นเธอจริงๆ และคืนนั้นก็ดีกว่าทุกสิ่งที่เธอเคยแปลมา

กัลป์เป็นศิลปิน เธออายุยี่สิบเจ็ด มีสตูดิโอเล็กๆ ในซอยสุขุมวิทที่เธอเช่าทำงาน วาดภาพเขียนและทำงานศิลปะหลายแบบ เธอขายงานออนไลน์และทางแกลเลอรี่เล็กๆ

เราเจอกันในงานแสดงศิลปะย่านเจริญกรุง ผมหยุดดูงานชิ้นหนึ่งของเธอนานผิดปกติ เธอเดินมาถามว่าชอบอะไรในงาน เราคุยกันสักครึ่งชั่วโมง

เธอพูดตรงและไม่กรอง บอกว่างานชิ้นนี้เธอทำตอนดูหนังอยู่ด้วย ผมถามว่าหนังอะไร เธอพูดเฉยๆ ว่า หนังav ค่ะ บางครั้งก็ดูขณะทำงาน ช่วยให้โฟกัสได้แปลกๆ

ผมอมยิ้ม น่าสนใจมากครับ

เธอหัวเราะว่าไม่ต้องแกล้งทำเป็นว่าไม่ตกใจ แล้วก็ชวนไปดูสตูดิโอของเธอที่อยู่ใกล้ๆ

สตูดิโอเธอมีกลิ่นสีและน้ำมันสนอ่อนๆ ผ้าใบแขวนเต็มผนัง บางชิ้นยังไม่เสร็จ บางชิ้นรอส่ง

เราคุยกันในสตูดิโอจนค่ำ เธอเล่าเรื่องงาน เรื่องชีวิต เรื่องที่เธอใช้ชีวิตคนเดียวและไม่ได้เดือดร้อน แต่ก็เหงาบ้าง

คืนนี้อยู่ด้วยกันได้ไหม เธอถามตรงๆ ตอนที่เราดื่มชาด้วยกันหน้าสตูดิโอ

ผมพยักหน้า

กัลป์เป็นคนที่ใส่ความตั้งใจลงในทุกสิ่งที่เธอทำ เหมือนกับวาดรูป คืนนั้นเธอตั้งใจกับทุกนาทีและทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเองสำคัญ ไม่ใช่แค่คนผ่านมา ทุกอย่างเธอทำมันช้าและตั้งใจ ราวกับกำลังสร้างงานศิลปะชิ้นหนึ่ง

เช้าวันรุ่งขึ้นเธอขอถ่ายรูปผม บอกว่าจะวาดภาพไว้ ผมอนุญาต เธอยิ้มแล้วหยิบดินสอ ผมนั่งดูเธอวาดรูปในแสงเช้า รู้ว่าคืนนั้นจะอยู่ในงานชิ้นหนึ่งของเธอไปนาน