โอปอร์ทำงานผู้จัดการสาขาธนาคารมาเจ็ดปี เธออายุสามสิบ บุคลิกเป็นทางการ พูดชัด แต่ดวงตาเธอมีความลึกที่ทำให้ผมสนใจตั้งแต่ครั้งแรก
เราเจอกันที่สัมมนาการเงิน ผมเป็นวิทยากรส่วนเธอเป็นผู้เข้าร่วม หลังสัมมนาเธอเดินมาถามคำถามสองสามข้อ ผมตอบ เธอจดโน้ต แล้วก็ขอนามบัตร
เธอโทรมาสองสัปดาห์ต่อมา ถามเรื่องงานแต่คุยยาวกว่าที่ตั้งใจ เราก็ชวนกันไปกินข้าว
ร้านสเต็กย่านทองหล่อ เธอมาด้วยชุดทำงาน แต่ขมับผมเธอหลุดออกมาหน่อย ดูเป็นมนุษย์มากขึ้น เราคุยกันสนุกมาก หลังอาหารเธอสั่งไวน์อีกแก้วแล้วยิ้มว่า บอกเรื่องส่วนตัวหน่อยได้ไหม ไม่ใช่เรื่องงาน
เรื่องส่วนตัวแบบไหนครับ
เธอมองแก้วไวน์สักครู่ ดู หนังโป๊xxx บ้างไหม
ผมหยุดหน่อย บ้างครับ
เธอพยักหน้า ฉันก็ดูบ้าง ตอนดึก หลังงาน เป็นวิธีผ่อนคลายของฉัน
เธอพูดเรื่องนี้ด้วยน้ำเสียงเหมือนพูดเรื่องงาน คือชัดเจนและไม่อ้อมค้อม
แต่ดูคนเดียวนานแล้ว เธอเพิ่มด้วยเสียงเบาลง เหนื่อยนะบางที
ผมรู้ว่าเธอไม่ได้พูดเรื่องหนัง
เราไปห้องพักของเธอในคอนโดย่านพร้อมพงษ์ เธอปลดเนคไทและเปิดกระดุมสูทเองตั้งแต่หน้าลิฟต์ โอปอร์นอกชุดทำงานเป็นคนคนละคน เธอหัวเราะง่าย พูดเรื่อยเปื่อย ทำทุกอย่างด้วยความสบายใจ
คืนนั้นยาวนานดีมาก ทุกอย่างดีกว่า xxx ที่เธอเคยดูตอนดึกในทุกมิติ เพราะมันมีเธอและผมอยู่ในเรื่องด้วย ไม่ใช่แค่มองดู
เช้าวันรุ่งขึ้นเธอออกไปทำงานในชุดสูทอีกครั้ง สวยและเป็นทางการเหมือนเดิม แต่ก่อนปิดประตูเธอหันมายิ้มให้ผมแบบที่ผมรู้ว่าเธอจำคืนนี้ไว้ดีแล้ว