อินทิราออกแบบอาคารมาห้าปี เธออายุสามสิบ บุคลิกแม่นยำและคิดเป็นระบบ ทุกอย่างในชีวิตเธอมีแบบแผน ตั้งแต่เวลาออกกำลังกายไปจนถึงเวลากินข้าว
เราเจอกันผ่านเพื่อนร่วมงานในงานเลี้ยงปีใหม่ เธอยืนอยู่คนเดียวหน้าหน้าต่างดูวิว ผมเดินไปยืนข้างๆ เธอหันมาดูผมสักครู่แล้วก็มองออกไปข้างนอกต่อ
วิวสวยนะครับ
สวยกว่าปีที่แล้วเพราะเพิ่มไฟตกแต่งตรงนั้น เธอชี้ไปที่อาคารข้างๆ ดูสัดส่วนไม่สมดุลนะ
เราคุยกันเรื่องสถาปัตยกรรม ผมรู้เรื่องบ้าง เธอรู้มาก เราคุยกันสนุกกว่าที่คาด
เธอให้เบอร์ก่อนกลับ เราคุยกันทางโทรศัพท์มาสองอาทิตย์ ออกไปกินข้าวด้วยกันสองสามครั้ง คุ้นเคยกันขึ้นเรื่อยๆ
คืนหนึ่งหลังกินข้าวเธอถามผมตรงๆ ว่า ดู เย็ดxxx บ้างไหม ผมพยักหน้า เธอพยักหน้ากลับ ฉันก็ดูบ้างในตอนที่ไม่มีงาน มันตรงไปตรงมาดี
เธอพูดเรื่องนี้เหมือนเล่าเรื่องทางเทคนิค ไม่มีท่าอาย
แต่มันมีส่วนที่ขาดไปนะ เธอพูด คือไม่มีคนจริงๆ
ผมมองเธอ อยากมีไหมครับ
เธอหยุดนิดหนึ่งแล้วพูดว่า ถามเพราะอยากเสนอตัวใช่ไหม
ผมยิ้ม ถ้าคุณโอเค
คืนนั้นที่บ้านอินทิรา ทุกอย่างเธอทำมันแม่นยำและตั้งใจ แต่ก็ไม่ได้แข็งกร้าว มีความอ่อนหวานในแบบที่เธอเป็น เธอบอกชัดว่าต้องการอะไร ทำให้ทุกอย่างดีมาก เราอยู่ด้วยกันนานมาก ทุกอย่างดีกว่า xxx ทุกแบบที่เธอเคยดูมา
ก่อนผมกลับเธอพูดเป็นคำสุดท้ายว่า ดีกว่าคลิปxxx ทุกประเภทที่เคยดูมาอย่างมีนัยสำคัญ เธอพูดเหมือนสรุปผลการทดลอง ผมหัวเราะ เธอก็ยิ้ม
